Ga naar de inhoud

Feeds

NOS Sport NOS Sport

  • Miedema voelt zich weer ‘de oude Viv’ bij Oranje in eerste hele wedstrijd sinds 2022
    on 12 juli 2024 at 21:53

    Ze had de winnende treffer meermaals op haar schoen, maar het belangrijkste voor Oranje was toch dat Vivianne Miedema eindelijk weer negentig minuten kon spelen. Eindelijk, want de laatste keer dat de topscorer aller tijden een hele wedstrijd speelde voor het Nederlands elftal was in september 2022. “Moe, maar ook voldaan en trots”, zei de 27-jarige Miedema na de 0-0 tegen Italië in Sittard. “Het liefst was ik er na zestig minuten vanaf gegaan met een 3-0 voorsprong, maar Italië is een heel goede ploeg.” Ze lijkt alle ellende na haar gescheurde kruisband, bijbehorende operaties en tegenslagen achter zich te kunnen laten. In de merkwaardig geplande zomerse interlandperiode kan Miedema haar waarde voor Oranje weer bewijzen. ‘Viv’ weer de oude “Op persoonlijk vlak een heel mooie mijlpaal. Ik denk dat we bij vlagen heel goed hebben gevoetbald en ook wel de oude ‘Viv’ terugzagen”, aldus Miedema. “Dan is het heel jammer dat die er uiteindelijk net niet invliegt.” Miedema was opvallend genoeg juist op de eigen doellijn beslissend. Vlak voor rust kopte zij een inzet van Barbara Bonansea uit het Nederlandse doel. De kansen om zelf te scoren kwamen na rust, voor en dankzij Miedema. Maar de Italiaanse muur werd niet geslecht. “Moeilijk, vervelend en heel goed in wat ze doen”, omschreef Miedema de Italiaanse tegenstanders. En over de afstemming met haar eigen team: “Ik denk dat het even wennen is. Ik ben een andere speler dan Jill en Lieke (Roord en de gestopte Martens) die daar de afgelopen tijd hebben gestaan. Bij vlagen wisten ze mij goed te vinden en hebben we goed gevoetbald. Als we de beelden terugkijken, zijn er vast momenten waarop we zien dat het beter had gekund.” Bubbeltjesplastic Na het bekijken van die beelden “moet” Oranje het dinsdag afmaken, vindt Miedema. In en tegen Noorwegen kan met minimaal een gelijkspel kwalificatie worden afgedwongen voor het EK van volgende zomer. “Ik denk dat ik in bubbeltjesplastic moet de komende dagen om dinsdag weer helemaal fit te zijn.” Bondscoach Andries Jonker hoopt van wel. Hij zag zijn sterspeelster “gaandeweg steeds meer haar stempel drukken”. “Ze liet bij vlagen zien waarom zij van de buitencategorie is. Dat is ze niet verleerd.” Bekijk de reacties van bondscoach Andries Jonker en aanvoerder Sherida Spitse:

  • Nederland laat kansen onbenut tegen Italië (0-0), dinsdag nieuwe kans op EK-ticket
    on 12 juli 2024 at 20:41

    Het Nederlands elftal is door een gelijkspel tegen Italië een stapje dichter bij kwalificatie voor het EK van volgende zomer in Zwitserland. Oranje had zich bij winst kunnen plaatsen, maar kwam niet niet verder dan 0-0. Komende dinsdag hebben de Oranjevrouwen genoeg aan een punt in en tegen Noorwegen om zeker te zijn van het EK. In Sittard kon bondscoach Andries Jonker weer eens beschikken over een fitte Vivianne Miedema. De topscorer aller tijden is al lange tijd op de weg terug na een gescheurde kruisband, maar was nu weer in staat om een hele wedstrijd te spelen. In aanvallend opzicht een flinke opsteker voor de ploeg van Jonker. “Fijn om een speelster met zoveel kwaliteiten ein-de-lijk weer tot je beschikking te hebben”, zei de bondscoach vooraf. Hij zal vooral gehoopt hebben op doelpunten van de de aanvalster die onlangs tekende bij Manchester City. Maar ditmaal was Miedema vlak voor rust de redder op een voor haar ongebruikelijke plek: de eigen doellijn. Met haar hoofd voorkwam Miedema een doelpunt van Barbara Bonansea wist te voorkomen. In die fase was Oranje aan het overleven. De vierkoppige verdediging werd op de proef gesteld door Italië, dat de zwaktes haarfijn blootlegde. De Italiaansen, met goalgetter Valentina Giacinti in de punt van de aanval, maakten volop gebruik van de ruimte achter Sherida Spitse. De aanvoerder van Oranje kon het niet belopen en bleef met dank aan verdedingspartner Dominique Janssen en de sterk keepende Lize Kop overeind. Sterke tweede helft In de tweede helft beet Oranje van zich af en speelde het met veel meer lef vooruit. Na een individuele actie waarbij ze Elena Linari door de benen speelde zorgde Miedema tien minuten na rust voor het eerste Nederlandse schot op doel, gered door keepster Laura Giuliani. Miedema probeerde het even later nog maar eens helemaal zelf. Met één beweging kapte ze twee verdedigers uit, waarna ze de verre bovenhoek zocht. Via de kruising ketste de bal uit het veld. Spitse, die zelf met een gedrukt schot ook de Italiaanse keepster testte, kwam vervolgens met de schrik vrij. Nadat Jackie Groenen de bal op het middenveld verloor, kreeg Spitse de bal bij een wippertje van Michela Cambiaghi tegen de arm. De scheidsrechter stond er met haar neus bovenop, maar zag er geen strafschop in. “Als dit geen hands is, houdt het op. Dit is echt hands”, gaf Jonker na afloop toe. In de slotfase deed Oranje er nog alles aan om een doelpunt te maken. Maar Italië gooide de pot dicht en hield stand, ondanks een rode kaart (twee keer geel) van Agnese Bonfantini. Het was de vierde keer in de zeven dit jaar gespeelde interlands dat Nederland niet tot scoren kwam. Dinsdag tegen Noorwegen Met acht punten uit vijf wedstrijden staat Nederland nog wel eerste in de groep, omdat Noorwegen eerder op de avond niet won van Finland (1-1). Een gelijkspel in en tegen Noorwegen is aanstaande dinsdag genoeg voor Oranje om zeker te zijn van deelname aan het EK. Bij een nederlaag in Bergen is Oranje afhankelijk van het resultaat bij Italië-Finland.

  • Tour uitrijden of voorbereiden op Spelen? ‘Plezier voor Van der Poel doorslaggevend’
    on 12 juli 2024 at 20:26

    Valt er nog wel iets te winnen voor Mathieu van der Poel deze Tour de France? Kan hij zich niet beter gaan voorbereiden op zijn grootste doel deze zomer, de olympische wegwedstrijd op 3 augustus in Parijs? “Een moeilijke vraag”, erkent zijn ploegleider Christoph Roodhooft. “Voor mij onbeantwoordbaar. De gemoedstoestand van Mathieu en het plezier dat hij hier nog heeft, zal een doorslaggevende factor zijn. Als hij zich niet oké meer voelt, dan zullen we dat wel merken.” Heel vaak hebben we de regenboogtrui nog niet gezien in deze Tour de France. Maar als de wereldkampioen zich toont, dan is dat wel in een speciale en memorabele etappe. In de spectaculaire graveletappe ging Van der Poel in de tegenaanval, maar was hij te laat om de kopgroep nog te achterhalen. In de tot waaierspektakel getransformeerde overgangsrit van vrijdag was hij juist te vroeg. ‘Ongelooflijke wattages’ De grote kopgroep die zich kort na de start in Agen vormde, had alle kans van slagen. Ware het niet dat met Adam Yates een serieuze bedreiging voor de top van het algemeen klassement was mee geslopen. Wat volgde was een achtervolging van anderhalf uur op het scherp van de snede. “Ik heb ongelooflijke wattages gereden”, zou Van der Poel later zeggen tegen Mike Teunissen. “We reden volle bak. Ongelooflijk dat ze ons hebben teruggepakt.” Het was misschien wel de laatste kans voor Van der Poel deze Tour om mee te strijden om de dagzege. De komende twee dagen liggen twee kneiters van bergritten in de Pyreneeën te wachten op het peloton. Na de rustdag kan hij sprinter Jasper Philipsen nog van dienst zijn in de jacht op diens derde ritzege en daarna volgen nog twee heuvelritten, die op papier aan de zware kant lijken voor een renner van zijn postuur. In de laatste drie dagen wordt er nog geklommen naar het dak van de Tour (de Cime de la Bonnette op 2.802 meter), geklommen in de buurt van Nice en geklommen in de afsluitende tijdrit naar Nice. “Ik vind dat er bij Mathieu een positieve evolutie in zit deze Tour”, vindt Roodhooft. “Hij is misschien ‘ietske’ minder begonnen aan deze Tour. Hij gaat misschien niet met rasse schreden vooruit, maar ik vind wel dat zijn conditie aan het verbeteren is.” Vertrouwelingen Het is niet voor niets dat de vraag gesteld wordt aan Roodhooft. Want ook al rijdt Van der Poel de Olympische Spelen in Oranje-tenue, zijn voorbereiding, materiaalkeuze en training doet hij in de vertrouwde omgeving van zijn ploeg. Niet voor niets zijn de broers Christoph en Philip Roodhooft – met wie Van der Poel een jarenlange vertrouwensband onderhoudt – bij vrijwel elk kampioenschap van hun pupil aanwezig. Zo ook vorige zomer in Glasgow. De regenboogtrui straalt ook positief af op de ploeg en zijn sponsors. Bij een olympische titel is dat lastiger, want daar hangt immers geen speciale trui aan vast. Maar reken maar dat de broers Roodhooft en trainer Kristof De Kegel goed waken over de vorm van Van der Poel. Vorm die zijn piek moet krijgen over drie weken in Parijs. Gaan we de stijgende vorm ook zien in de komende bergritten? “Dat verwacht ik niet”, is Roodhooft realistisch. “Hij kan niet opeens zes, zeven kilo lichter worden. We hebben nu al vaak genoeg gezien dat het voor hem bijzonder moeilijk is in de bergritten. En ook dat een lange rittenkoers voor hem niet evident is. Maar ik denk dat we richting de zomer en het najaar op de goede weg zijn.” Filosofisch Is het dan wel verstandig om door te rijden tot in Nice, dit jaar de finishplaats van de Tour? “Er is een probleem”, antwoordt Roodhooft filosofisch. “Of je rijdt naar Nice, of je rijdt er niet naartoe. Als het meevalt door er niet naartoe te rijden, dan kun je zeggen: goed dat ik het niet gedaan heb. En als je wel doorrijdt, valt het misschien ook mee. Je weet nooit wat het beste was. En je kunt maar een benadering kiezen.”

  • Zere benen én vrolijke gezichten na doldwaze waaierrit: ‘Niet beste voor Pyreneeën’
    on 12 juli 2024 at 19:17

    “Het was een plezante dag”, lachte Wout van Aert na afloop. En dat terwijl hij voor de tweede dag op rij als tweede nipt geklopt werd in de sprint. Donderdag verloor hij nipt van Biniam Girmay, vandaag legde hij het af tegen landgenoot Jasper Philipsen. “Dit was echt geen makkelijke rit”, verzuchtte winnaar Philipsen met een mengeling van blijdschap en opluchting. “Ik heb de afgelopen dagen soms tussen mijn kader gehangen. Ik ben blij dat het gevoel goed was en dat we hebben kunnen winnen. Wat dit wil zeggen? Dat ik zeker niet minder aan het worden ben deze Tour.” Het is nog niet de Tour de France van Van Aert, die al twee keer in de sprint werd klemgereden en woensdag een bochtje miste en met een flinke vleeswond aan zijn arm hardop twijfelde of hij wel door moest rijden. Maar een etappe als vandaag, vol actie en waaiergeweld, had hij niet graag willen missen. “Er zijn genoeg saaie dagen hier, dat er niet veel gebeurt. Plots heeft de helft van het peloton door dat er nog veel ritten komen waarin ze niet veel kunnen doen. Dan wordt er gekoerst. Als iedereen min of meer even moe is dan krijg je nog altijd mooie koers.” Ook Mike Teunissen genoot van het wervelende wedstrijdverloop, al lukte het dit keer niet om zijn sprinter Biniam Girmay aan zijn vierde ritzege te helpen. “Bini voelde zich niet heel fris. Maar ik zei al tegen hem: ik denk dat niemand zich fris voelt. Dat eerste uur was niet normaal. Ik sprak Mathieu toen hij terugviel uit de kopgroep. Hij zei: ik heb ongelooflijke wattages gereden, ongelofelijk dat ze nog terug komen.” Dat de oorspronkelijke kopgroep werd ingerekend, kwam door de aanwezigheid van Adam Yates die een sprong in het klassement wilde maken. “Het kwam allemaal door Yates”, lachte Teunissen, “hij is de schuldige inderdaad. En daarna het spel in de wind. Maar we kunnen in ieder geval wel op tijd naar bed vanavond.” ‘Staat Yates nog in het klassement?’ Frank van den Broek – de hoofdrolspeler van de openingsrit in Rimini – zat vandaag op de eerste rij. “Ik zat mee met die eerste groep”, vertelde hij nuchter. “Maar er zaten zoveel snelle mensen mee, dus ik was niet heel hoopvol.” Toch waren het niet de snelle mannen als Arnaud de Lie of Van der Poel, maar de adjudant van Tadej Pogacar die succes in de weg stond. “Huh”, reageerde Van den Broek verrast. “Ik weet niet hoe hij in het klassement staat. Toptien? Nee, daar werd niet over gesproken.” Eenmaal ingerekend door het peloton kwam Van den Broek meteen in het waaiergeweld terecht. En dus stapte hij met pijn in de benen van de fiets in Pau. Lachend: “Dit is niet de beste voorbereiding op de Pyreneeën ben ik bang. Maar het was wel leuk vandaag.” Visma-LAB niet in paniek door Yates “We hadden er baat bij dat die kopgroep werd teruggepakt, maar we wilden er niet de hele dag achteraan rijden”, verklaarde Grischa Niermann, ploegleider van Visma-Lease a Bike, de tactiek. “Daarom hebben we alleen Bart Lemmen op kop gezet. Wij wilden zeker niet als enigen op kop rijden. Als Yates met vijf minuten voorsprong aan de meet was gekomen, dan was dat maar zo.” “We wisten dat dit een gekke dag zou worden, want er was best wel wind voorspeld. We waren voorbereid. Dat Wout weer tweede wordt, is jammer. We blijven het proberen.” Dat de Belg van Visma-Lease a Bike überhaupt in Pau om de zege kon strijden was een overwinning op zich. Op die plek zag hij zijn loopbaan vijf jaar geleden bijna ten einde komen. Drie dagen nadat hij zich in Albi had ontpopt als topsprinter (zijn eerste van acht ritzeges in de Tour), leek Van Aert ook in de tijdrit in Pau op weg naar een topklassering. Tot hij met zijn dijbeen bleef haken in het hek. De wond werd gehecht met een chirurgische noodingreep in Frankrijk, maar weken later bleek dat de arts van dienst daarbij vergeten was om ook de onderliggende spier weer aan de pees vast te maken. Een nieuwe ingreep bleek noodzakelijk. Had Van Aert iets langer geaarzeld, dan had hij wellicht nooit meer kunnen fietsen. Als een volleerd Flandrien voelde Van Aert de Zuid-Franse wind schuin in de rug en stortte zich met overgave in het waaiergeweld. Een sprintzege zou de dag perfect hebben gemaakt, maar zover kwam het niet. “Ik zat perfect geplaatst, maar ik kwam iets te vroeg in de wind, moest eigenlijk nog een secondje wachten. Ja, en dan komt Jasper met snelheid van achteren. Jammer.”

  • Djokovic plaatst zich voor Wimbledon-finale en gaat op herhaling tegen Alcaraz
    on 12 juli 2024 at 19:00

    Novak Djokovic heeft zich vrijdag voor de tiende keer in zijn loopbaan geplaatst voor de finale op Wimbledon. De 37-jarige Serviër was in de halve eindstrijd in drie sets (6-4, 7-6 (2), 6-4) te sterk voor de Italiaanse Lorenzo Musetti. Eerder op de dag verzekerde Carlos Alcaraz zich al van een plek in de finale. De Spaanse titelverdediger won in iets minder dan drie uur van Daniil Medvedev, de mondiale nummer vijf. Zodoende staat er zondag een herhaling van de finale van vorig jaar op het programma. Ook toen stonden Djokovic en Alcaraz, destijds twintig jaar oud, tegenover elkaar op het Londense gras. Alcaraz won Wimbledon toen voor het eerst in zijn loopbaan en heeft nu drie grandslamtitels op zijn naam staan. Voor 24-voudig grandslamwinnaar Djokovic is het pas de eerste finale van dit jaar. De Serviër kwakkelde met zijn vorm en trok zich vorige maand met een knieblessure terug van Roland Garros, maar kan nu proberen zijn 25ste grandslamtitel te veroveren. Droom In totaal wordt het zijn 37ste grandslamfinale. “Een ongelooflijke reis”, aldus Djokovic. “Als kind in Servië droomde ik van deze belangrijkste tennisbaan ter wereld, terwijl de bommen overvlogen.” “Ik probeer ervan te genieten, maar tijdens de wedstrijd moet er gewerkt worden. Ik hoop in de finale op een ander resultaat dan vorig jaar, maar daar zal Carlos anders over denken. Het wordt een mooi gevecht.” Eerste ontmoeting op gras Djokovic en Musetti, die nimmer zo ver kwam op grandslamniveau, troffen elkaar voor het eerst op gras. Djokovic won vijf van de zes andere duels, zo ook onlangs op Roland Garros in vijf sets. In een schitterende rally van 26 slagen kwam de Serviër vandaag in de openingsset op 4-2. Djokovic varieerde veel, had succes aan het net, maar liet op 5-3 wel twee setpunten liggen. Musetti brak hem, maar in de volgende game stuurde Djokovic de Italiaan van het kastje naar de muur. Fraaie rally’s Ook de tweede set kende enkele fraaie rally’s. Musetti toverde herhaaldelijk met zijn racket en kwam op 2-0, maar ook Djokovic liet zich niet onbetuigd. De Serviër retourneerde geweldig, zeker in de zesde game; daarin brak hij de 22-jarige Musetti op love. De vijftien jaar oudere Djokovic stond dicht bij de baseline en bracht Musetti daarmee in de problemen. Djokovic kreeg op 6-5 één setpoint, maar Musetti dwong alsnog een tiebreak af. Daarin stond de Serviër op, zoals vrijwel steeds op de belangrijke momenten in deze partij. Djokovic liet op 5-3 drie matchpoints liggen. In de volgende game poetste hij een breekkans weg, alvorens toe te slaan. Na 2 uur en 48 minuten maakte hij een einde aan de partij.